آدرس : شاهین شمالی، روبروی خرم‌شاد. تماس : 02144461471-02144451453

ارتودنسی کوتاه مدت بیمار پسند

هزینه ارتودنسی دندان چقدر است؟ چه نوع ارتودنسی مورد پسند بیماران است؟ انواع ارتودنسی دندان. ارتودنسی کوتاه مدت . نکات و شیوه هایی برای سریع کردن و سرعت دادن به درمان ارتودنسی. کوتاه کردن طول درمان ارتودنسی. قبل و بعد ارتودنسی. سوالات خود را در زمینه ارتودنسی اینجا مطرح نمایید.

ارتودنسی کوتاه مدت بیمار پسند
16 تیر 1398
0
دسته بندی: ارتودنسی دندان,

ارتودنسی کوتاه مدت بیمار پسند

مقدمه

بزرگسالان بخش عمده ی جمعیت هستند که نیاز به درمان ارتودنسی برای اصلاح ناهماهنگی دندان های شان دارند. در حالی که مزایای درمان ارتودنسی داشتن دهانی سالم می باشد، اما به وضوح باعث افزایش زیبایی و لبخندی جذاب می شود. با این حال، افرادی که نیاز به درمان ارتودنسی دارند به طور کلی بیشتر احتمال دارد که از افزایش بیماری دندانی، اختلالات (TMJ)، سردرد، گردن، شانه و درد پشت رنج ببرند، که اغلب با ارتودنسی درمان می شوند.

متأسفانه، بیماران بالغ اغلب از درمان ارتودنسی می ترسند و به طور معمول از این درمان به خاطر تابوی براکت های فلزی جلوگیری می کنند.

چارچوب زمانی طولانی مدت و ظاهر خجالت آور و ناخوشایند براکت های فلزی بارها و بارها بیماران را از انتخاب ارتودنسی برای افزایش زیبایی لبخند شان منصرف می کند. در نتیجه، اکثریت قریب به اتفاق بزرگسالان و نوجوانان بالغ از روش های درمانی که می توانند لبخند و سلامت دهانشان را افزایش دهند خودداری می کنند. مشکل این است که ارتودنسی یک تخصص است و بسیاری از دندانپزشکان عمومی اعتماد به نفس لازم برای ارائه مشاوره یا درمان ارتودنسی به بیماران خود را ندارند.

دندان پزشکان درمان های جایگزین را با بیماران در میان می گذارند و نوع درمان هایی که ممکن است لبخندی مستقیم ایجاد کنند از جمله ارتودنسی "فوری" (به عنوان مثال، ترمیم) اغلب بررسی می شوند. هنگامی که بیماران در مورد تکنیک های کم تهاجم اطلاعات داشته باشند، اکثرا خواهان حفظ ساختار دندان هستند، تا اینکه دندان های طبیعی را ویران کنند و از ونیر یا سایر ترمیم ها استفاده کنند. اما برخی از تکنیک های ارتودنسی که برای بیماران از براکت جذاب تر هستند (مانند تراز کننده) آنچنان که انتظار می رود قابل پیش بینی نیستند و رعایت نکردن بیمار می تواند موفقیت آنها را مختل کند.

ارتودنسی کوتاه مدت

ارتودنسی کوتاه مدت، موانع بین بیمارانی که می توانند از براکت بهره مند شوند و خود درمان را درهم می شکند. ارتودنسی های کوتاه مدت بیمارپسند نسبت به ارتودنسی جامع، دندانپزشکان عمومی را قادر می سازد تا به جای تغییر زاویه ی ردیف های دندان درمان هایی را ارائه دهند که برای بیمارانی که با مسائل مربوط به هماهنگی زیبایی مواجه هستند مفید است. ارتودنسی کوتاه مدت معمولا گزینه ای در برآورده کردن اهداف بیمار برای داشتن لبخندی زیباتر است تا زمانی که فک و دهان به طور کامل توسعه پیدا کرده و پایه ی پایدار و سالم اکلوزال نیاز به تنظیمات کمتری داشته باشد.

بر خلاف بسیاری از درمان های سنتی براکت، ارتودنسی کوتاه مدت در عرض 6 ماه لبخند زیبایی برای اکثر بیماران فراهم می آورد. به این مفهوم که ویژگی های بیمار پسند نیاز به هیچگونه انطباق شخصی در پیوستن بیمار به برنامه ندارد، هم استفاده از آن راحت است و هم زیبایی ظاهری را می افزاید. به عنوان یک نتیجه، مسائل بیهوده مرتبط با ظاهر براکت فلزی حذف می شوند.

علاوه بر این، در حالی که هرکسی حق دارد از بهداشت دهان و دندان مراقبت کند و یک لبخند کامل و سالم داشته باشد، هر کسی برای رسیدن به لبخند دلخواه خود از طریق روش های ارتودنسی کامل و درمان های زیبایی شرایط مالی مناسبی ندارد. به همین دلیل بسیاری از افراد خدمات بهداشتی دهان و دندان را از دست می دهند و با لبخند های ناخوشایند و اغلب آسیب دیده زندگی می کنند.

بنابراین، ارتودنسی کوتاه مدت نیز از نظر مالی بیمار پسندتر است، زیرا برای افرادی که با چالش مالی رو به رو هستند فرصت داشتن لبخندی که همیشه آرزو داشته اند را فراهم می کند. از آنجایی که انتظارات و نتایج درمان همیشه مورد بحث و بررسی قرار گرفته است، بیماران می توانند در مقابل سودی که دریافت می کنند تصمیمات آگاهانه ای نسبت به هزینه بگیرند. ارتودنسی کوتاه مدت تاکید می کند که دندان ها به طور موثر در موقعیت مناسب شان جا به جا شوند تا نتیجه نهایی زیباتر از آب در بیاید، نه اینکه به هر گونه نقصی رسیدگی کند. با حرکت ساده و موثر دندان ها متناسب با چهره بیمار، تقارن کلی در لبخند ایجاد می شود. بنابراین، بیماران بیشتر می پذیرند و دندانپزشکان نیز بیشتر ارتودنسی کوتاه مدت را توصیه می کنند.

بیماران پس از استفاده از براکت احساس راحتی می کنند. گرچه در مورد براکت فلزي یک تابو وجود دارد، اما تحمل ارتودنسي به جامعه نشان می دهد كه شخص تلاش مي كند تا دندان هاي خود را درست كند و باعث ترقی جایگاه فرد در جامعه مي شود.

گزارش وضعیت

برنامه ی تشخیص و درمان

یک مرد 44 ساله با شکایت زیادی در مورد ظاهر لبخندش (شکل 1) مراجعه کرده است. او عادت کرده است که وقتی لبخند می زند با دستش جلوی دهانش را بپوشاند تا فاصله و ناهماهنگی شدید دندان ها نمایان نشوند. اگر چه بیش از 30 سال قصد انجام درمان ارتودنسی را داشت اما به چند دلیل قدرت این کار را نداشت، مانند محدودیت های مالی و تابوی مرتبط با براکت های زشت فلزی.

 

شکل 1: نمای سمت راست، نمایش نیش کمی باز بیمار.

شکل شماره 1

شکل 2 و 3. پس از 8 هفته درمان (شش ماه لبخند) دندان شماره 11 تا اینجا کمی تغییر کرده است.

           

 یک معاینه کامل انجام شد. بیمار به دلیل داشتن ارتباط دندان آسیاب درجه یک و دندان های شماره 2، 4 و 15 از دست رفته به علت پوسیدگی طبقه بندی شد. علاوه بر این، دندان شماره 11 به طرف ناحیه صورت / گردنه فوران کرد. به دلیل تراکم کلی، دندان شماره 11 همیشه به قوس فشار می آورد. دندان های شماره ی 8 و 9 تراشیده شدند، اما با پیوند کامپوزیتی که با گذشت زمان رنگ گرفته بودند تعمیر شده اند.

بیمار نسبت به وضعیت خود و گزینه های مختلف درمانی دانش و درک قبلی داشت. او با یک ارتودنتیست محلی در مورد ارتودنسی جامع مشورت کرده بود، اما با توجه به مسائل ظاهری و 2 تا 3 سال مدت زمان درمان بلافاصله از این گزینه صرف نظر کرد. طی اولین جلسه مشاوره ای که در این دفتر داشت، تراز کننده های قابل جابجایی (مثلا Invisalign)، لوازم زیبایی شناسی قابل جابجایی (مانند Snap-On Smile [DenMat]) و ارتودنسی کوتاه مدت (به عنوان مثال، شش ماه لبخند) به عنوان گزینه های درمان مورد بحث قرار گرفتند.

دستگاه زیبایی شناسی متحرک از گزینه ها خط خورد زیرا درمان دندان شماره 11 با پیچیدگی هایی همراه است، زیرا پوشش دندان و دندان های چرخشی دشوار است. بیمار به دلیل مدت زمان درمان (حدود 2 سال)، و همچنین محدودیت دستگاه در فوران و چرخش دندان گزینه ی تراز کننده های قابل برداشت را رد کرد. علاوه بر این، بیمار برای دندان های جلویی خود به چندین پیوست نیاز دارد، که همانند ارتودنسی جامع به همان میزان باعث تاخیر در زیبایی می شود، ضرورت نیاز به استفاده از ترازکننده و هزینه بالاتر برای خدمات را نیز شامل می شود.

پس از بحث در مورد تمام این ملاحظات، بیمار درمان ارتودنسی کوتاه مدت را انتخاب کرد. او نسبت به انتظارات و تشخیص خود کاملا مطلع بود و راه حل دائمی را برای حل مشکلات لبخندش ترجیح داد که این درمان آن را ارائه می دهد. بیمار همچنین از زمان کوتاه تر درمان، برنامه درمان کم تهاجمی و کم هزینه بودن آن قدردانی کرد. علاوه بر این، به عنوان یک تاجر که اکثر روز خود را مسقیمأ با افراد در ارتباط است، ماهیت زیبایی این سیستم ارتودنسی کوتاه مدت، به او اجازه می دهد تا درمان را به شیوه ای بی نظیر انجام دهد.

پروتکل درمان

سیستم هایی که تکنولوژی های ارتودنسی اثبات شده بالینی و علم براکت های سنتی با سهولت استفاده از تراز کننده ها (به عنوان مثال، لبخند شش ماهه) را متحد و آسان می کنند، دندانپزشکان عمومی را قادر می سازند تا درمان های ارتودنسی کوتاه مدت بیمار پسند را به بیمار ارائه دهند. این نوع درمان نگرانی های اصلی زیبایی بیمار را در نظر می گیرد، در حالی که پیچیدگی فرایند قرار دادن براکت ها را کاهش می دهد. در نتیجه، بیماران می توانند یک روش کم تهاجمی را برای تقویت هم تراز کردن دندان هایشان انتخاب کنند، و پس از آن ممکن است تصمیم بگیرند که درمان های زیبایی مانند سفید کردن یا پیوند کامپوزیت را دنبال کنند.

هنگامی که یک سیستم ارتودنسی کوتاه مدت که به خوبی طراحی شده استفاده شود، دندانپزشکان عمومی می توانند دندان های بیمار خود را با استفاده از مواد ویژه ای که برای درمان موثر موارد زیبایی دندان طراحی شده اند، درست کنند. ماهیت بیمار پسند درمان، براکت های واضح و سیم های به رنگ دندان است که با دندان های طبیعی ترکیب می شوند. سیم های Lucid-Lok (شش ماه لبخند) به آرامی و به طور مداوم را برای صاف کردن و ترمیم به دندان های بیمار فشار وارد می کنند.

برای شروع درمان، قالب های قوس دندان های بالایی و پایینی بیمار گرفته شدند و مدل ها ساخته شدند. قالب ها به مرکز پردازش موارد لبخند های شش ماهه فرستاده شدند. در آنجا یک متخصص / تکنسین براکت با ایجاد یک کیت سینی سفارشی برای بیمار (PTK)، که به دندانپزشک برای آغاز درمان بازگردانده می شود، پرونده را راه اندازی می کند. PTK شامل سینی های اتصال است که فرایند یک مرحله ای قرارگیری براکت را تسهیل می کند. براکت ها دقیقا به روی سینی قرار گرفتند تا از مکان دقیق آن داخل دهان اطمینان حاصل کنند.

در قرار ملاقات های جاگذاری براکت، دندان های بیمار هر زمان که لازم بود خراش داده شدند، شستشو و خشک شدند. چسب به دست آمده از PTK به دندان های خراش یافته اعمال شد و سینی های باندینگ داخل دهان قرار گرفتند. هنگامی که براکت ها بر روی دندان های بیمار محکم شد، اتصالات و سیم های به رنگ دندان که با دندان های طبیعی ترکیب می شوند، مطابق با آن تنظیم می شود.

پیشرفت هماهنگی

بیمار به طور منظم برای تنظیمات جزئی به کلینیک مراجعه می کرد. پس از 8 هفته درمان ارتودنسی کوتاه مدت، دندان شماره 11 تا اینجا کاملا حرکت کرده است (شکل 2 و 3)، و دندان های شماره 25 و 26، که بسیار نزدیک به زبان قرار داشتند، به سمت صورت حرکت کردند (شکل 4). کاهش اینترپروگزیمال مورد نظر به ترتیب برای جابجایی دندان شماره 11 تکمیل شد.

  

شکل شماره 4

شکل 4. دندان های شماره 25 و 26 که نزدیک به زبان بودند نیز در طی 8 هفته درمان در مسیر درست حرکت کردند.

شکل 5. نمای سمت چپ، که در هفته دهم درمان گرفته شده است، حرکت اضافی دندان شماره 11 را نشان می دهد.

شکل شماره 5

شکل 6. پس از گذشت 10 هفته از درمان، بیمار در مورد دندان های شماره 9 و 10 که به سمت بالا حرکت می کنند ابراز نگرانی می کند، که علت آن بالا بودن دندان شماره 11 می باشد.

شکل شماره6

شکل 7. بعد از 24 هفته درمان، بعد از استفاده از الاستیك، ترمیم دندان شماره 11 نیز مشاهده شد.

 شکل شماره 7

شکل 8. این تصویر به هنگام تغییر سیم ها گرفته شده است، نشان می دهد که چطور دندان های بالایی سمت چپ تقریبا به موقعیت پیش بینی شده رسیده اند.

شکل شماره 8

شکل 9: پس از برداشتن براکت های ارتودنسی کوتاه مدت، بیمار از برطرف شدن بزرگترین مشکلش شگفت زده بود.

شکل شماره 9

پس از 10 هفته درمان، دندان شماره 11 همچنان حرکات قابل توجهی  داشت (شکل 5). با این حال، برای تسهیل حرکت رو به پایین این دندان به بن بست و تغییر جهت شیب دندان های شماره 9 و 10 (شکل 6) الاستیک ها با بیمار در میان گذاشته شدند. پس از 24 هفته استفاده از براکت و ادامه ی استفاده از الاستیک برای دندان شماره 11، بهبود قابل توجهی در ترمیم دندان دیده شد (شکل 7).

در ملاقات های بعدی برای تغییر سیم ها، به نظر می رسد دندان بیمار موقعیت مناسب خود را در سمت چپ بالا بدست آورده است (شکل 8). در این زمان، دندان های پایینی هم تراز شدند و تنها نیاز به شکل دادن داشتند. با این حال، دندان های شماره 10 و 11 به طور کامل در موقعیت قرار نگرفتند، بنابراین مشخص شد که بیمار یک ماه دیگر نیز باید الاستیک ها را بپوشد.

هنگام برداشتن براکت پس از تقریبا 9 ماه درمان، مشخص شد که ناراحتی های اصلی بیمار حل شده است (شکل 9 و 10). بیمار از نتایج نهایی درمان ارتودنسی کوتاه مدت بسیار راضی بود، چرا که به تمام نگرانی های اصلی او رسیدگی کرد. گرچه لبخند او هنوز مسائل ظاهری کمی دارد و با توجه به استانداردهای ارتودنسی هنوز کامل نیست اما اهداف زیبایی بیمار برآورده شد. به عنوان نتیجه ی مستقیم لبخند جدید و بهبود یافته اش، بیمار به اعتماد به نفس و عزت نفس بالاتری نسبت به قبل دست پیدا کرده است. او پر حرف و اجتماعی تر شده و همواره لبخند می زند (شکل 11)، چیزی که هیچ وقت فکر نمی کرد قبل از درمان آن را در عموم انجام دهد.

      

شکل 10. با حرکت شدید دندان شماره 11 برای قرار گرفتن در موقعیت مناسب آن، آلرژی شدید و مشکلات سینوسی بیمار کاملا تسکین یافت.

شکل 11. نمای عقب سمت راست پس از درمان. چند ماه بعد، دندان شماره 4 با استفاده از یک تاج تمام عیار با ایمپلنت بازسازی شد.

شکل 12: نمای سمت چپ عقب پس از درمان. دور دندان شماره 11 و دندان های اطراف، کاهش اینترپروگزیمال لازم بود، و شکل آن کمی نسبت به شکل ایده آل باریکتر شده است. با این حال، بیمار با استخراج دندان مخالف بود و نیاز به حرکت دندان به موقعیت آن با کاهش تداخل بین پروگزیمال و گرد کردن قوس ها داشت.

شکل شماره 12

 شکل 13. بیمار بسیار خوشحال و خندان ما!

شکل شماره 13

بیماران باید کاملا آگاه باشند که حتی با درمان ارتودنسی برای اصلاح تراز دندان، همیشه این احتمال وجود دارد که در صورت نگهداری مناسب، مانند پوشیدن نگهدارنده یا محافظ دندان، به درستی دنبال نشود، حرکت نامطلوب دندان رخ دهد. به شدت توصیه می شود توجه داشته باشید که دندان ها پس از درمان حرکت می کنند و ممکن است عود کنند. به همین علت نگهدارنده های زبانی در هر دو طرف قوس و فک پایین اندام قرار گرفتند (شکل 12).

گفتگو

بر خلاف براکت های قدیمی، ارتودنسی کوتاه مدت (مانند لبخند شش ماهه) به طور خاص برای درمان و اصلاح موارد مربوط به زیبایی مناسب است، بیمارپسند است و دندان پزشکان عمومی به آسانی می توانند در شیوه های خود این روش را ترکیب کنند. این روش همچنین کم تهاجمی است. بنابراین، ترس از روش های دردناک و وقت گیر دندانپزشکی که اغلب مانع از دریافت مراقبت های ارتودنسی می شود، از بین می رود.

علاوه بر این، ارتودنسی کوتاه مدت می تواند به طور قابل پیش بینی طیف گسترده ای از حرکات دندان، از جمله اکستروژن، چرخش، اینتروژن، و انواع مختلف نوک گذاری را شامل می شود. با انتخاب مورد دقیق و درک انتظارات بیمار برای درمان براکت، درمان موفقیت آمیز خواهد بود.

اکثر بزرگسالانی که دارای دندان های نامرتب هستند، برای درمان ارتودنسی کوتاه مدت مناسب هستند که بسته به اهداف بیمار اغلب طی 6 تا 9 ماه کامل می شود. در این حالت، با توجه به شکاف های زیاد بین دندان های بیمار و به دلیل اینکه دندان های طبیعی نیاز به حرکت بیشتری برای تراز شدن داشتند، این روش 9 ماه طول کشید تا تکمیل شود. چارچوب زمانی طولانی تر انتخاب خود بیمار بود که هیچ دندان دائمی حذف نشود.

نتیجه

موردی که اینجا بررسی شد نشان دهنده ی قدرت و توانایی دندانپزشکی در تغییر اساسی زندگی مردم با بهبود لبخند شان است. درمان ارتودنسی کوتاه مدت این بیمار با رسیدن به لبخندی به مراتب قوی تر و زیبا تر به طرز چشمگیری باعث تغییر ظاهر وی شده است (شکل 13).

در حالی که دندان پزشکی جامع، استاندارد طلایی برای رسیدگی به مشکلاتی شامل طرح اکلوزال کلی بیمار باقی می ماند، ارتودنسی کوتاه مدت یک روش بیمارپسند برای حل نگرانی های مربوط به زیبایی است از جمله تراز نبودن دندان های فوقانی و پایینی به هنگام لبخند.15

منبع مقاله

جهت اطلاع از شرایط اقساطی و رزرو وقت اینجا کلیک کنید.

دیگر مطالب مفید کلینیک دندانپزشکی سیب سفید:

0 نظر

ارسال نظر

!
!
ارسال ایمیل شما منتشر نمی شود.

رزرو وقت

جهت دریافت نوبت آنلاین در کلینیک دندانپزشکی سیب‌سفید فرم رزرو را پر کنید تا در اسرع وقت با شما تماس بگیریم.

رزرو وقت

!
!
!