تنها تا 15 اسفند ماه: کامپوزیت دندان هر واحد 540 هزار تومان به جای 700 هزار تومانامکان پرداخت اقساط بلند مدتمشاوره از طریق ارسال عکس به واتساپ یا تلگرام09122234921 |
خطر انتقال ویروس در کلینیک دندانپزشکی:
علاوه بر پاتوژنهای خون (BBPs)، ویروس نقص ایمنی بدن انسان (HIV) و ویروسهای هپاتیت B و C، دیگر ویروسهای نگران کنندهی موجود در کلینیک دندانپزشکی شامل سرخچه، سرخک، ویروسهای اوریون، ویروس تبخال (ویروس تبخال ساده [HSV] نوع 1 و 2، ویروس آبله مرغان، ویروس اپشتاین بار (EBV)، ویروس یاخته آماس و ویروس تبخال انسانی 6)، ویروسهای ورم پوستی انسانی، آدنویروس، ویروس کوکساکی و پاتوژنهای دستگاه تنفسی فوقانی (ویروس آنفولانزای A و B، پاروویروس انسان B19 و ویروس یاخته تنفسی) میباشند. بسیاری از این ویروسها نسبت به BBPs شایعتر هستند و برای زنان باردار و بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند نگران کننده هستند. ایمن سازی کارکنان بهداشتی اکیدا توصیه میشود چرا که خطر ابتلا به سرخک، اوریون، سرخچه، آنفلوانزا، آبله مرغان و HBV را کاهش میدهد. واکسن آبله مرغان به شدت برای کارکنان مراقبت بهداشتی که کودکان و بیماران مبتلا به بیماری را درمان میکنند، توصیه میشود.
شواهد انتقال ویروس در کلینیک دندانپزشکی:
شواهد انتقال ویروس بر اساس نتایج مطالعات سرولوژیکی، مطالعات اپیدمیولوژیک و گزارش موارد بدست میآید.
عفونتهای ویروسی تنفسی:
مطالعات سرولوژیکی، نفوذ بالای پادتن به ویروس آنفولانزا A و B، ویروس سنسیتیال تنفسی و آدنوویروس را به دندانپزشکان نسبت به کنترلها نشان داده است. ایمنی سالانه کارکنان دندانپزشکی در مقابل آنفلوانزا توصیه میشود تا پتانسیل انتقال ویروس به بیماران، همکاران و اعضای خانواده کاهش یابد.
ویروس تبخال:
ویروس تبخال باعث ایجاد عفونتهای مداوم در اکثر افراد میشود و در بزاق پخش میشود. شواهدی وجود دارد که میزان بالاتری از پادتن EBV در دندانپزشکان و دانشجویان بالینی دندانپزشکی در مقایسه با دانشجویان دندانپزشکی پیش بالینی وجود دارد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد ویروس HSV از بیماران به کارکنان بهداشتی و از کارکنان دندانپزشکی به بیماران منتقل میشود. از 46 بیمار 20 نفر به گنگیواستوماتیت (بیماری مرتبط با التهاب لثه و دندان) HSV-1 مبتلا شدند، آنها تحت درمان یک متخصص بهداشت دهان و دندان بودند که مبتلا به ویروس تبخال در ناحیه انگشت بود و از دستکش استفاده نکرد. پتانسیل انتقال ویروس تبخال از طریق دستگیرههای دندانی نیز نشان داده شده است. گزارشهایی از ابتلای حرفه ای HSV ، با استفاده از موانع محافظ شخصی، کمتر دیده شده است.
بیشتر بخوانید: ایمپلنت چیست؟ کامپوزیت دندان، ارتودنسی، هزینه لمینت دندان، قیمت بلیچینگ دندان، عفونت ایمپلنت، ایمپلنت دندان، سوالات رایج بلیچینگ
ویروس هپاتیت:
نگران کنندهترین ویروسهای هپاتیت از نظر دندانپزشکان HBV، HCV و ویروس هپاتیت D خون هستند. HDV تنها میتواند به عنوان یک عفونت جانبی همراه با HBV رخ دهد و ایمن سازی HBV منجر به مصونیت HBV و HDV میشود. شواهدی وجود دارد که ویروس هپاتیت G میتواند با قرار گرفتن در معرض خون از راه پوست منتقل شود. با این حال، اهمیت بالینی HGV مشخص نیست. HBV و HCV در بزاق و خون وجود دارند و جزء دغدغههای اصلی کلینیکهای دندانپزشکی هستند.
HBV بیشترین خطر را برای کارمندان غیرایمن دندانپزشکی دارد. به طور میانگین سالانه 6،800 نفر از کارکنان بهداشتی واکسینه نشده در ایالات متحده آلوده به HBV میشوند، از این تعداد، حدود 100 نفر به دلیل سیروز، سرطان کبد یا هپاتیت حاد میمیرند. پیش از سال 1987، گزارشی از انتقال ویروس توسط 14 جراح و 9 دندانپزشک منتشر شد که یکی از جراحان دهان و دندان HBV را به 55 بیمار انتقال داده بود. احتمالا پس از افزایش ایمنی در مقابل HBV و استفاده از دستکش، هیچ گزارشی از انتقال ویروس HBV توسط متخصص دندانپزشک از سال 1987 وجود ندارد، اگرچه گزارشی مبنی بر کاهش انتقال HBV توسط جراحان وجود نداشته است. عفونت HBV یک عامل خطرناک مهم در میان بیماران در مولدووا بود که به علت کمبود کنترل عفونت ایجاد شد. این مسئله نتایج تحقیقات اخیر در مورد عوامل خطرناک عفونت HBV در 5800 نفر از کارکنان خدمات بهداشتی در ایتالیا و بیماران در بریتانیا را تایید کرد.
اگر چه عفونت HCV کمتر از HBV رایج است اما ایمن سازی در مقابل این ویروس امکان پذیر نیست و نگرانیهای مربوط به انتقال آن رو به افزایش است. مطالعات سرولوژیکی نشان میدهد که جراحان دهان و دندان در معرض خطر ابتلا به عفونت HCV قرار دارند، به خصوص در مناطقی که احتمال شیوع بالایی دارد. همچنین شواهدی وجود دارد که درمانهای مربوط به دندانپزشکی به شدت با وجود آنتی بادیهای HCV در بیماران مبتلا به هپاتیت غیر حاد نوع A و نوع B که سابقهی انتقال خون یا مصرف وریدی مواد مخدر را ندارند مرتبط است.
اچ آی وی:
طبق گزارش آزمایشگاه بهداشت عمومی در 23 ژوئن سال 1999، 319 پرونده پزشکی در مورد کارکنان خدمات بهداشتی که از طریق حرفهشان مبتلا به ویروس اچ آی وی شدند در سراسر جهان وجود داشت. از این تعداد، 102 مورد تایید شد. از 217 مورد احتمالی، 9 نفر دندانپزشک بودند. انتقال ویروس HIV از 2 نفر از کارکنان خدمات بهداشتی آلوده شده به بیماران گزارش شده است: یک دندانپزشک در فلوریدا احتمالا به 6 بیمار ویروس HIV را انتقال داده است و اخیرا انتقال HIV از جراح ارتوپد به بیمار نیز تایید شده است. انتقال اچ آی وی از طریق فرآیند درمان و پزشک به 934 بیمار گزارش شده است که عمدتا در نتیجهی کنترل ضعیف عفونت رخ داده است؛ با این حال، تعداد قابل توجهی از گیرندگان خون و محصولات خون که مبتلا به اچ آی وی بودند، حذف شدند. بررسی شیوع 14 مورد HIV در واحد دیالیز در کلمبیا نشان داد که تنها روشهای تهاجمی دندانپزشکی به طور قابل توجهی با انتقال HIV ارتباط دارند. به این نتیجه رسیدند که انتقال ویروس از بیمار به بیمار از طریق دستگاههای دندانپزشکی آلوده انجام شد.
ابتلای دندانپزشکان به پاتوژنهای خونی:
آسیبهای پوستی و پاشیدن خون به چشمها، بینی یا دهان اغلب در طول درمان دندانپزشکی رخ میدهد. به طور متوسط دندانپزشکان کانادا افشاء 3 آسیب پوستی و 1.5 غشای مخاطی را در سال گزارش میکنند. بیشترین میزان آسيبهای پوستی توسط ارتودنتیستها گزارش شده است و بالاترین میزان پاشیدن خون به چشمها، بینی و یا دهان توسط جراحان دهان گزارش شده است. در یک دورهی یک ساله، 0.5٪ از دندانپزشکان در ابتلا به اچ آی وی کانادا گزارش کردند و 14٪ دیگر نیز مطمئن نبودند که بیمار مبتلا به HIV مثبت بود؛ به طور مشابه، 0.8٪ مورد تماس با HBV و 1.9٪ در معرض خون بیماری که مشکوک به این بیماری بود (17٪ نامعلوم) گزارش شده است. خطر انتقال HBV، HCV و HIV در اثر آسیب با یک سوزن آلوده تقریبا 30٪ (HBV زمانی که منبع آنتی ژن مثبت است)، 3٪ (HCV) و 0.3٪ (HIV) میباشد.
نتیجه:
بسیاری از موارد انتقال عفونت ثبت نشده است. بسیاری از آنها به علت عفونتهای ساب کلینیکال (نیمی از عفونتهای حاد ساب کلینیکال هستند)، مشکل اتصال موارد پراکندهی ایزوله به یک متخصص مراقبتهای بهداشتی و تنوع در تمامیت نظارت بین حوزههای قضایی شناخته نشده اند. همچنین ممکن است به دلیل محرمانه بودن، محدودیتهای قانونی و منابع نامناسب اصلا گزارش نشوند، از جمله زمان و هزینه تحقیقات اپیدمیولوژیک. علاوه بر این، هرچه ویروس در جمعیت عمومی شایعتر باشد، شناسایی منابع انتقال ویروس برای موارد خاص دشوارتر میشود.
روشن است که انتقال ویروس در کلینیک دندانپزشکی بسیار خطرناک است. شواهدی مبنی بر انتقال HBV، HIV و HCV در مطب دندانپزشکی وجود دارد و به ویژه کسانی که نسبت به HBV ایمن نیستند، آسیب پذیرتر هستند. همچنین شواهدی از انتقال ویروسهای تنفسی فوقانی و ویروسهای تبخال در مطب دندانپزشکی وجود دارد. علاوه بر این، واضح است که میزان در معرض خون قرار گرفتن دندانپزشکان باید کاهش یابد تا خطر ابتلا به عفونتهای BBP از طریق حرفهشان کم شود.
بنابراین بیماران باید در انتخاب کلینیک دندانپزشکی دقت کنند زیرا اهمیت انتخاب دندانپزشکی خوب تنها برای انجام درست خدمات دندانپزشکی نیست، بلکه ممکن است یک انتخاب نادرست منجر به بروز اتفاقهایی جبران ناپذیر شود.
منبع مقاله
جهت اطلاع از شرایط اقساطی و رزرو وقت اینجا کلیک کنید.
همین حالا کلیک نمایید و عکس لبخندتان را برای ما بفرستید.تا مشاوره و هزینهی حدودی آن از طرف متخصص زیبایی برای شما ارسال گردد.(تصاویر به گونهای که 16 دندان جلو مشخص باشد.) |
0 نظر
ارسال نظر
مطالب مرتبط
